verjinlurer

Запись опубликована verjinlurer.am. You can comment here or there.

verjinlurer.am

Օլիմպիական չեմպիոն Գաբրիել Սարգսյանը փայլուն հաղթանակ տարավ Չիկագոյում ավարտված խոշոր օփենում:

Նա 9 հնարավորից վաստակեց 7 միավոր եւ 93 մասնակիցների մեջ միանձնյա նվաճեց առաջին մրցանակը:
armchess.am

Запись опубликована verjinlurer.am. You can comment here or there.

verjinlurer.am

Անհայտ անձը Մոսկվայում հարձակվել է հայ լրագրող Սերգեյ Ասլանյանի վրա: Ինչպես տեղեկացնում է itar-tass.com-ը, Սերգեյ Ասլանյանը 20 դանակի հարված է ստացել և ուղեղի ցնցում:

Տուժածին տեղափոխել են հիվանդանոց Ասլանյանի հիվանդասենյակը հսկում են ոստիկանները:

Աղբյուրի փոխանցմամբ անհայտ անձը զանգահարել է Ասանյանի բջջայինին և խնդրել է նրան դուրս գալ փողոց խոսելու: Լրագրողը, ով ապրում է Չերտանովսկի փողոցում, դուրս է եկել փողոց, սակայն այնտեղ ոչ ոքի չի հանդիպել: Երբ նա վերադարձել է շքամուտք, նրա վրա է հարձակվել անհայտ անձը, ով նրան դանակի հարվածներ է հասցրել:

Ոստիկանությունը առգրավել է շքամուտքի տեսագրությունը, որով հույս ունի գտնել այն մարդուն, ով հարձակվել է լրագրողի վրա:

Запись опубликована verjinlurer.am. You can comment here or there.

verjinlurer.am

Ապահարզանից հետո Դեմի Մուրն ու Էշթոն Կատչերը հանդիպել են իրենց ընդհանուր ընկերոջ ծննդյան տարեդարձին:
Երկու դերասաններն էլ շատ էմոցիոնալ են ընդունել այդ անսպասելի հանդիպումը: Հետաքրքիր է, որ 6 տարի առաջ հենց այդ ընկերոջ տանն է տեղի ունեցել նրանց ամուսնության արարողությունը:

Այն ընթացքում, երբ Կատչերը կյանքն էր վայելում իր նոր ընկերուհու հետ, նրա 49-ամյա կինը բուժվում էր թմրակախվածությունից հիվանդանոցներում և փորձում վերանորոգել դերասանական կարիերան:

Բաժակ բարձրացնելով՝ Կատչերը լաց է եղել և զղջացել այն ամենի համար, ինչ տեղի է ունեցել տարիներ առաջ: Ինչպես տեղեկացնում են ամերիկյան լրատվամիջոցները, Կատչերի խոսելու ընթացքում Դեմին ուղղակի մեխվել էր տեղում:
Վերջինս իր հերթին իր բոլոր ինտերնետային էջերում տեղադրում է հայտարարություններ, որ պատրաստ է ներել իր «անառակ» ամուսնուն և ամեն ինչ սկսել նորից:

Запись опубликована verjinlurer.am. You can comment here or there.

verjinlurer.am

«Ժողովուրդ»-ի աղբյուրները տեղեկացնում են, որ առաջիկայում ԲՀԿ նախագահ Գագիկ Ծառուկյանը դուրս կգա Ազգային անվտանգության խորհրդի կազմից: Հայտնի է, որ նա այնտեղ էր ընդգրկվել որպես կոալիցիոն կուսակցության խորհրդարանական խմբակցության ղեկավար: Սակայն հիմա, երբ ԲՀԿ-ն հրաժարվել է կոալիցիայի մաս կազմելուց, ի թիվս այլ պաշտոնների` հնարավոր է`լքի նաև սա: Լուրեր են շրջանառվում նաև, որ Ծառուկյանը գուցե հրաժարական տա Հայաստանի ազգային օլիմպիական կոմիտեի ղեկավարի պաշտոնից: ԲՀԿ-ական Նաիրա Զոհրաբյանը հերքել է միայն ՀԱՕԿ նախագահի պաշտոնից հրաժարականի մասին լուրերը, ինչ վերաբերում է ԱԱԽ-ին, ապա նա տեղեկություններ չուներ: Ըստ Զոհրաբյանի` դա պարզ կլինի Ծառուկյանի վերադարձից հետո: Ամենայն հավանականությամբ, նա Հայաստան կգա մայիսի 30-ին և կմասնակցի ԿԸՀ-ում մանդատ ստանալու պաշտոնական արարողությանը:

Запись опубликована verjinlurer.am. You can comment here or there.

verjinlurer.am

Запись опубликована verjinlurer.am. You can comment here or there.

verjinlurer.am

ԱՄՆ պետքարտուղար Հիլարի Քլինթոնը հուլիսի 4-ին կայցելի Հայաստան, այս մասին հայտարարել է ԱՄՆ պետքարտուղարության մամուլի խոսնակ Վիկտորյա Նուլանդը: Նախատեսված է Քլինթոնի այցելությունը 7 երկրներ` Դանիա, Նորվեգիա, Շվեդիա, Հայաստան, Վրաստան, Ադրբեջան և Թուրքիա:

Հայաստանյան այցի շրջանականերում նախատեսված է հանդիպում ՀՀ նախագահ Սերժ Սարգսյանի և այլ բարձրաստիճան անձանց հետ: ԱՄՆ պետքարտուղարը այնուհետև կմեկնի հարևան Վրաստան, ապա Ադրբեջան, որտեղ հանդիպում կունենա Իհլամ Ալիևի հետ: Քլինթոնի շրջագայությունը կեզրափակվի Թուրքիայում, որտեղ հունիսի 7-ին կմասնակցի ահաբեկչության դեմ պայքարին նվիրված համաժողովին, կհանդիպի թուրք բարձրաստիճան պաշտոնյաների հետ` քննարկելու Սիրիայի, Իրանի խնդիրները:

Ինչպես հայտնել են ԱՄՆ պետքարտուղարության մամուլի ծառայությունից,  Քլինթոնը կովկասյան երեք պետությունների հետ կքննարկի տարածաշրջանային անվտանգությանը, ժողովրդավարությանը, տնտեսական զարգացմանն ու ահաբեկչության դեմ պայքարի մասին հարցեր:

Запись опубликована verjinlurer.am. You can comment here or there.

verjinlurer.am

Հայոց աշխարհ. Ցանկացած իշխանություն իր բնույթի բերումով ձգտում է սեփական դիրքերի ամրապնդման, ինքնահաստատման։ Եվ դա կարելի է միայն ողջունել, քանզի այլընտրանքային հասարակական վիճակը՝ անիշխանությունը, քաոսը, կործանմամբ է սպառնում ողջ հասարակությանը։
Հասարակական օրգանիզմի բնականոն կենսագործունեության համար իշխանությունը պիտի կարողանա կազմակերպել, ներգրավել, թե կամենաք՝ մոբիլիզացնել ողջ բնակչությանը։ Նա ոչ մի դեպքում իրավունք չունի թույլ տալ, հայտնի ռուս փիլիսոփա եւ քաղաքագետ Ա.Պանարինի արտահայտությամբ, «տիեզերական բոլոր էներգիաներից կարեւորագույնի՝՝ մարդկային էնտուզիազմի սպառում»։
Իշխող դասը պիտի կարողանա հմտորեն, վարպետորեն ուղղորդել, մատնանշել, կողմնորոշել քաղաքացիական հասարակության բազմազան եւ, որպես կանոն, մասնատված ու տարանջատ ինստիտուտների գործունեությունը։
Այլ կերպ ասած, իշխող էլիտան պիտի վայելի ժողովրդի մեծամասնության, ցանկալի է՝ ճնշող մեծամասնության աջակցությունն ու վստահությունը, որը պիտի հաստատապես վստահ լինի նրա ընդունած որոշումների իրավացիության, իրականացվող քաղաքականության արդարացիության ու խելամտության մեջ եւ ընդունի գոյություն ունեցող պետական մարմիններն ու հաստատությունները որպես բացարձակ լեգիտիմ։
Իսկ դրա համար անհրաժեշտ է իշխանություն ուղեղների նկատմամբ։ Ըստ որում, բնականաբար՝ ոչ միայն նպատակին հասած ու հաջողակ (նրանք առանց այդ էլ սատարում են կառավարող էլիտային), այլեւ ձախողված, թշվառ ու տուժած, աղքատ, իրավազուրկ, ստորացված ու անելանելի վիճակում ապրող ուղեղների։ Այսինքն՝ նրանց, ովքեր մեր երկրում, ցավոք, շատ են։
Այսպիսով, նրանք, ում ձեռքին են պետական կառավարման սանձերը, բացի քաղաքական եւ տնտեսական իշխանությունից, պիտի ունենան նաեւ հոգեւոր իշխանության զգալի բաժին։
Հոգեւոր իշխանությունը, ինչպես հայտնի է, իրականացնում է մտավորականությունը։ Նկատենք, որ այստեղ առաջնահերթ նշանակություն ունի բարոյական չափումը։ Մտավորականությանը տվյալ դեպքում պետք է դիտել ոչ միայն եւ ոչ այնքան որպես հատուկ գիտելիքների եւ մասնագիտական հմտությունների տեր, որքան նախեւառաջ եւ գլխավորապես՝ որպես ոգեղենության պահապան։
Իհարկե, հիվանդ, այլասերված ու բարոյազուրկ, կոպիտ օգտապաշտությամբ լիովին ներծծված, բացառապես նյութական կարիքների եւ ձեռքբերումների նկատմամբ զգայուն հասարակության մեջ մտքերի տիրակալ, նորաձեւության, բարքերի եւ պահվածքի համընդհանուր կանոնների օրենսդիր են դառնում մտավորականության հետ չնչին կապ իսկ չունեցող սուբյեկտները։ Բայց հենց որ հասարակությունը ապաքինվում է եւ ազատվում մերկ պրակտիցիզմի հիվանդությունից, մտավորականությունը կրկին գերիշխող դիրք է գրավում հոգեւոր ոլորտում։
Եվ այսպես. ե՛ւ սեփական դիրքերի ամրապնդման, ե՛ւ սոցիումի առաջընթաց զարգացման համար պետությունը, ի դեմս կառավարող էլիտայի, ստիպված է իր կողմը գրավել մտավորականությանը։
Երբեմն ներկայիս իշխող դասին դա ընդհանուր առմամբ հաջողվում է, բայց մեծ մասամբ նա գործում է կոպիտ, ապաշնորհ, եւ նրա բոլոր փորձերն այդ բնագավառում ապարդյուն են լինում։
Ինչո՞ւ է այդպես։ Մտավորականությանը ապարդյուն «ընտելացնել» փորձող քաղաքական ու տնտեսական իշխանությամբ օժտվածների այդ յուրօրինակ պատուհասի հիմնական պատճառն արմատավորված է խորքային օրինաչափությունների եւ պատմական գործընթացի պարադոքսների մեջ։ Կառավարող էլիտայի համար միշտ դժվար է պայմանավորվել մտավորականության հետ, գտնել սեփական դիրքերի ամրապնդման համար այդչափ անհրաժեշտ նրա ըմբռնումն ու աջակցությունը։
Եվ այդուհանդերձ, չնայած հոգեւոր իշխանության հետ քաղաքական իշխանության եւ տնտեսական էլիտայի լիակատար միաձուլման օբյեկտիվ անհնարինությանը, դրանց մասնակի միավորումն իրագործելի է, իսկ գլխավորը՝ միանգամայն անհրաժեշտ։
Մտավորականության նկատմամբ մեր երկրի տիրապետող դասի քաղաքականության կիսատ-պռատությունը դրսեւորվում է նրանով, որ նա այսօր սատարում է այդ սոցիալական խմբի հիմնականում միայն մի մասին՝ ստեղծագործական մտավորականությանը։ Եվ անբավարար ուշադրություն հատկացնում, օրինակ, ակադեմիական եւ բուհական գիտության ներկայացուցիչներին։ Կարծում ենք, նման վերաբերմունքն անհրաժեշտ է վերանայել։
Մարդկանց մտքի եւ հոգու հանդեպ իշխանությունը ենթադրում է ոչ միայն ակտիվ աջակցություն մտավորականության կողմից։ Անհրաժեշտ է պետական գաղափարախոսություն։ Ըստ որում, բացարձակապես կարեւոր չէ՝ հռչակվա՞ծ է դա պաշտոնապես ու ամրագրված օրենսդրորեն, թե՞ ոչ։ Գլխավորը, որ այն գոյություն ունենա փաստացի եւ ընկալվի, խրախուսվի ժողովրդի մեծամասնության կողմից։
Դրա համար պետական գաղափարախոսությունը պիտի ոչ միայն պարզ ու հստակ ձեւակերպվի եւ հասկանալի լինի բնակչությանը, այլեւ ապահովված լինի դրա քարոզչության, զանգվածների գիտակցության մեջ ներդրման ուղղությամբ ամենատարբեր ու արդյունավետ միջոցների մի ամբողջ համալիրով։
Ե՛վ մեկ, ե՛ւ մյուս հարցում, ի դեպ, ահռելի դեր է պատկանում մտավորականությանը։

Запись опубликована verjinlurer.am. You can comment here or there.

verjinlurer.am

Հայոց աշխարհ. Ամեն անգամ, երբ վերհիշում ենք Մայիսյան հերոսամարտերի դժվարին ու բարդ օրերը եւ համեմատում ներկայի հետ, անմիջապես արձանագրում ենք, որ որքան էլ անելանելի էր թվում 1918թ. տիրող կացությանը, այն ժամանակ հոգեբանորեն պատրաստ էինք վերահաս փորձությունը դիմագրավելու մարտահրավերին։
Ներկայումս, հակառակը, թեեւ շատ ավելի բարենպաստ է իրադրությունը, բայց հոգեբանական լուրջ խնդիրների առաջ ենք կանգնած։ Պատճառն այն է, որ ժամանակին ունեինք ազգային արժեքները կրող քաղաքական ընտրախավ ու զինվորականության մի շերտ, որը պետականության բացակայության պայմաններում ոգեւորող ու համախմբող դեր էր խաղում՝ վտանգված ժողովրդի համար։
Այսօր պետության գոյության պայմաններում ոչ միայն քաղաքական կամ տնտեսական ընտրախավերը, այլեւ հայրենասիրությունն ինքն է «ինստիտուցիոնալացվել»։ Մինչդեռ ամենեւին էլ չի վերացել ազգային արժեքները կրող շերտի կարիքն ու անհրաժեշտությունը, քանի որ առաջ են եկել նոր, է՛լ ավելի բարդ մարտահրավերներ։
Ցանկացած ազգային արժեքի «ինստիտուցիոնալացումը» ի վերջո հանգեցնում է նրան, որ այն ընկալվում է որպես հիշողության ու անցյալի ժառանգության բաղադրատարր՝ կտրվելով այն իրականությունից, որում ապրում է տվյալ հանրույթը։
Այդպիսին է նաեւ մեր հասարակության մի մասի վերաբերմունքը 1918թ. մայիսյան իրադարձությունների հանդեպ, որոնք ընկալվում են սոսկ որպես հայոց պատմության հերոսական էջեր։ Մինչդեռ դրանք անհրաժեշտ են ոչ թե գրքային պատմությանը, այլ ժողովրդի կենդանի, ապրվող հիշողությանը։
Ցավոք, ներկա իրականության մարտահրավերների բարդացումը առաջ է բերել դրանք ընկալելու եւ իմաստավորելու պլյուրալիստական մոտեցումների մի ողջ խճանկար, որոնցում արժեքների սանդղակը ակնհայտորեն թեքվում է նյութականի կողմը։ Նման պայմաններում անգամ Ղարաբաղյան պատերազմի վերհուշն է սկսում «պատմականանալ», ուր մնաց` 94 տարի առաջ տեղի ունեցած իրադարձություններինը։
Այդ ամենին գումարվում է նաեւ օտար գաղափարական-քաղաքական արժեքների ուժեղացող ազդեցությունը, որոնց ճնշման պայմաններում պետությունն ինքը վերածվում է համամարդկային նպատակների ընկալման ու տեղայնացման փորձադաշտի։
Եվ այս ամբողջը հանգեցնում է նրան, որ ազգային արժեքները աստիճանաբար դադարում են ներկայի ուղեկիցներ լինելուց։ Մինչդեռ 1918թ. Մայիսյան հերոսամարտերից 94 տարի անց էլ Հայաստանը շարունակում է մնալ թշնամական շրջափակման, իսկ Լեռնային Ղարաբաղը՝ անմիջական ռազմական ներխուժման վտանգների առաջ, որոնք պահանջում են չկորցնել հաղթանակների այն կենդանի հիշողությունը, ինչը միշտ էլ միավորում է ժողովրդին։
Պատճառն այն է, որ այդ հիշողության կրողը լինելու առաքելությունն ունեցող ներկա բոլոր խավերի՝ հարուստների ու աղքատների, եկեղեցու հետեւորդների ու աղանդավորների, քաղաքական այս կամ այն ուժի հետեւորդների բանակները բոլորն էլ սերում են այն նույն՝ հայ ժողովրդից, որն ապրում է իր պատմական հայրենիքից բաժին մնացած վերջին հողակտորի վրա։
Եվ ինչպես 1918 թվականի Մայիսյան հերոսամարտերի օրերին, այնպես էլ այսօր, այս ողջ կոտորակված ու տրոհված խճանկարը սեփական հողի վրա գոյատեւելու այլ տեղ ու հնարավորություն չունի, իսկ օտարի հողի վրա դատապարտված է արագ ուծացման։
Ուրեմն ներքին տրոհումների շարունակական գործընթացը եւ արտաքին վտանգների բազմապատկումը ազգային հիշողության պահպանման ու ամրապնդման սուր կարիք են առաջացնում։
Ավելին՝ չպետք է մոռանալ, որ, ի տարբերություն իր խորքում եվրոպական արժեհամակարգը կրող հայ հանրույթի, մեր հարեւան երկրներում գոյություն ունեն հասարակական օրգանիզմի միավորման բազմաթիվ աշխատակարգեր՝ սկսած հայերիս հանդեպ ատելությունից մինչեւ ռեւանշիզմ, Հայաստանի ու Արցախի վրայով որպես ժողովուրդ միավորվելու նպատակադրումները։
Առանց սերունդների կողմից վերապրվող կենդանի հիշողության, չենք կարող գոյատեւել ներկա սահմանափակ տարածքներում եւ մեզ որպես միասնական ազգ զգալու համար անհրաժեշտ քաղաքական, տնտեսական, հոգեւոր ու բարոյական չափորոշիչներից ավելի՛ է անհրաժեշտ 1918թ. Մայիսյան հաղթանակների կենդանի հիշողությունը։
1918թ. Մայիսյան հերոսամարտերի խորհուրդը մեզ հուշում է, որ ներկա տարածքներում գոյատեւելու համար չպետք է մոռանանք մեզ միավորող ընդհանուր ազգային արժեքները։ Չպետք է մոռանանք, որ Սարդարապատի, Բաշ Ապարանի կամ Ղարաքիլիսայի հերոսամարտերի հիշատակը եւ դրանց խորհրդանիշը դարձած գործիչների անունները հավասարապես թանկ են բոլորիս, որովհետեւ պետությունը, որը ծնունդ առավ 1918 թվականի Մայիսյան հերոսամարտերի շնորհիվ, 94 տարիների ընթացքում փոխել է սոսկ իր վարչակարգը։
Մայիսյան հերոսամարտերի խորհուրդը նախեւառաջ՝ 1918-ի դժվարին հաղթանակների կենդանի հիշողությունը նոր սերունդներին փոխանցելու պատգամ է։ Քանզի այն, ինչ 94 տարի առաջ ձեռնարկեցին Հայաստանի Հանրապետության հիմնադիր հայրերը, մեր հետագա բոլոր հաղթանակների հիմքն է։

Запись опубликована verjinlurer.am. You can comment here or there.

verjinlurer.am

Վարչապետ Տիգրան Սարգսյանն ընդունել է ԱՄՆ «Կազմակերպությունների ազգային էթնիկ կոալիցիայի» (NECO) նախագահ Նասեր Կազիմիի գլխավորած պատվիրակությանը: «Մեզ համար կարեւոր են այն ուղղությունները, որոնք դուք ներկայացնում եք ողջ աշխարհում: Մեր կառավարության կարեւոր գերակայություններից է կրթական համակարգը եւ գիտեմ, որ այս ոլորտը նաեւ ձեր ուշադրության կենտրոնում է»,- ասել է վարչապետը:

Զրուցակիցներն անդրադարձել են մեր երկրի կրթական համակարգում իրականացվող բարեփոխումներին եւ ծրագրերին, NECO-ի եւ Խաչատուր Աբովյանի անվան Հայկական պետական մանկավարժական համալսարանի միջեւ համագործակցությանը, Հայոց ցեղասպանության միջազգային ճանաչմանը եւ այլ հարցերի:

Տիգրան Սարգսյանը շնորհակալություն է հայտնել համագործակցության համար եւ Նասեր Կազիմիին մաղթել հաջողություններ հետագա գործունեության մեջ:

Նշենք, որ NECO-ն ոչ կառավարական կազմակերպություն է, որն ստեղծվել է 1986 թվականին: Այն աջակցում է կրթական եւ առողջապահական տարաբնույթ ծրագրերի իրականացմանը: Գործունության հիմնական նպատակն է՝ ի հայտ բերել ԱՄՆ-ում բնակվող էթնիկ փոքրամասնությունների հաջողություններն ու ձեռքբերումները:

Запись опубликована verjinlurer.am. You can comment here or there.

verjinlurer.am

Լոռիի մարզից տեղեկացնում են, որ մայիսի 25-ին, Վերջին զանգի օրը, որեւէ միջադեպ չի գրանցվել, ամեն ինչ անցել է բարեհաջող: 

Այս մասին տեղեկացնում է  Լոռիի ճանապարհային ոստիկանության պետի տեղակալ Մարտին Բալայանը , որ վերջին զանգի օրն իրենց սպասարկման տարածքում որեւէ ավտովթար չի գրանցվել: «Երեկ այն բացառիկ օրերից էր, որ որեւէ դեպք` ոչ նյութական, ոչ էլ մարմնական, չգրանցվեց»,-ասա նա, հավելելով, որ իրենց կողմից ճանապարհային ոստիկանության տուգանային հրապարակ է տեղափոխվել 3 մեքենա` վարորդներով: «Մի վարորդ ուներ վարորդական իրավունք, սակայն խախտում էր թույլ տվել, մյուսները մեքենան վարում էին առանց վարորդական իրավունքի վկայականի»:

Վերջին զանգի օրը հանգիստ է եղել նաեւ Վանաձորի 1-03 ծառայությունում: Շտապ բուժօգնության Վանաձորի ենթակայանից հայտնեցին, որ վերջին զանգի օրն իրենց մոտ եւս հանգիստ է եղել. իրենց կողմից  սպասարկվել է  44 կանչ Վանաձոր քաղաքում եւ հարակից 9 գյուղերում, շրջանավարտների հետ կապված ամեն ինչ եւս հանգիստ է անցել: